Arseniusz Koniewski był wschodniochrześcijańskim mnichem z Republiki Nowogrodzkiej żyjącym w XIV wieku, który założył klasztor Koniewski na wyspie Koniec. Pierwotnie wykwalifikowany rzemieślnik miedziorytnik, wstąpił do życia zakonnego w 1373 roku, a później udał się na Górę Athos, gdzie mieszkał przez trzy lata. Podczas pobytu na Athos kontynuował rzemiosło metalurgiczne na potrzeby lokalnych klasztorów. Po powrocie do Rosji przywiózł ikonę Matki Bożej Koniewską, która stała się ważną relikwią dla jego wspólnoty. Jest czczony jako święty i uważany za patrona żeglarzy.