Nikołaj Bieżanicki był wschodnioortodoksyjnym kapłanem i członkiem Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego. Urodzony w 1859 roku w rodzinie duchownej, sprawował posługę w różnych parafiach w regionie, w tym w Verro, Fellin i Juriewie. Był powszechnie ceniony za głęboką dobroć oraz zaangażowanie w niesienie pomocy ubogim, studentom i nauczycielom wiejskim. W okresie rewolucyjnym często interweniował, aby chronić swoich parafian przed przemocą państwową. Został rozstrzelany w Tartu na początku 1919 roku i został kanonizowany jako męczennik przez Cerkiew Prawosławna w 2000 roku.