Dionizy (ur. jako Pawel Iwanowicz Sosnowski w 1859 r.) był prawosławnym biskupem, który pełnił funkcję wikariusza diecezji kijowsko-halickiej. Urodzony w guberni tambowskiej w rodzinie diakona, studiował teologię w Irkucku i Moskwie, zanim wstąpił do zakonu monastycznego w 1892 roku. Jego kariera kościelna obejmowała role rektora, przełożonego klasztoru, a ostatecznie biskupa czelabińskiego. Po okupacji Besarabii przez Rumunię powrócił do Rosji, gdzie został schwytany i stracony przez siły bolszewickie w pobliżu Kijowa w lutym 1918 roku.