Leoncjusz z Carewa był wschodnioortodoksyjnym biskupem urodzonym w Moskwie w 1873 roku. Pierwotnie ochrzczony w Kościele ewangelicko-luterańskim jako Leopold, później przeszedł na prawosławie, przyjmując imię Władimir. W trakcie swojej kariery kościelnej pełnił różne funkcje, w tym funkcję biskupa pomocniczego Jenotajewki oraz biskupa Pietrowska. Jego życie zakończyło się w 1919 roku, kiedy został aresztowany i stracony przez władze Imperium Rosyjskiego po oskarżeniach o spisek.