Leoncjusz z Rostowa był biskupem żyjącym w XI wieku, który sprawował pieczę nad eparchią rostowską i suzdalską. Urodzony w Konstantynopolu, był wysoko wykształcony zarówno w języku greckim, jak i ruskim, co wspomogło jego późniejszą działalność misyjną. Po studiach w Konstantynopolu wstąpił do Monastyru Kijowsko-Peczorskiego, gdzie ostatecznie został mianowany biskupem. Pamięta się go z oddanych wysiłków na rzecz nawrócenia pogańskiego ludu Merian na chrześcijaństwo oraz z zaangażowania w edukację lokalnego duchowieństwa poprzez pisemne instrukcje.