Anzelm z Canterbury był benedyktyńskim mnichem, teologiem i filozofem, który sprawował urząd arcybiskupa Canterbury w latach 1093–1109. Urodzony w Aostzie, został później opatem Bec w Normandii, gdzie przekształcił klasztor w jeden z głównych ośrodków europejskiej nauki. Jest powszechnie uznawany za pioniera scholastyki i słynie z opracowania dowodu ontologicznego na istnienie Boga. W trakcie swojej kariery kościelnej bronił interesów Kościoła przed angielskimi monarchami, co doprowadziło do wielokrotnych okresów wygnania.