Ignacy Loyola był hiszpańskim kapłanem, teologiem i żołnierzem żyjącym w XVI wieku, który założył zakon jezuitów (Towarzystwo Jezusowe). Urodzony w Kraju Basków około 1491 roku, przeszedł od życia wojskowego do duchowego po ciężkim zranieniu nogi odniesionym podczas bitwy pod Pamploną. Po okresie duchowej refleksji założył zakon w Paryżu w 1541 roku, pełniąc funkcję jego pierwszego ogólnego przełożonego. Jego nauka duchowa oraz nacisk na pracę misyjną i edukację odegrały istotną rolę w kontrreformacji.