Dorota z Mątowów była XIV-wieczną reformatorką i mistyczką żyjącą w Prusach. Urodziła się w Mątowach Wielkich w bogatej rodzinie rolniczej; wyszła za mąż za kowala mieczów z Gdańska, choć jej życie duchowe często pozostawało w konflikcie z temperamentem męża. Po doświadczeniu licznych mistycznych wizji ostatecznie przeniosła się do Kwidzyna, gdzie zamieszkała w celi przylegającej do katedry. Znana ze skrajnej surowości i oddania Eucharystii, pozostała w odosobnieniu aż do śmierci w 1394 roku.