Seweryn z Noricum był mnichem i ascetą żyjącym w V wieku, który pełnił rolę kluczowego przywódcy w okresie upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Urodzony w południowych Włoszech, żył jako pustelnik, zanim pojawił się nad Dunajem w prowincji Noricum. Wspomina się go jako apostoła ludów pogranicza, który zapewniał zarówno duchowe przewodnictwo, jak i praktyczną pomoc osobom wysiedlonym w wyniku najazdów. Dzięki swoim umiejętnościom organizacyjnym zarządzał zapasami żywności, zakładał obozy dla uchodźców oraz fundował klasztory, aby zachować życie religijne i naukę.