Konstantyna była najstarszą córką cesarza rzymskiego Konstantego Wielkiego i jego żony Fausty. Urodzona w Rzymie około 315 roku, prowadziła życie ściśle powiązane z przemianami politycznymi wczesnego Cesarstwa Rzymskiego. Była dwukrotnie zamężna: najpierw za swojego kuzyna Hannibalianusa, a później za cezara Konstancjusza Gallusa. Po śmierci ojca brała udział w skomplikowanych walkach o imperialną władzę, a ostatecznie przeniosła się do Antiochii, aby współrządzić wraz z drugim mężem. Zmarła w 354 roku w Bitynii podczas podróży, aby spotkać się ze swoim bratem, Konstantym II.