Hilarion był chrześcijańskim pustelnikiem z IV wieku, uznawanym za założyciela monastycyzmu w Palestynie. Urodzony około 291 roku w pobliżu Gazy, początkowo studiował w Aleksandrii, po czym poszukiwał życia ascetycznego pod przewodnictwem Antoniego Wielkiego. Po wielu latach spędzonych jako samotny pustelnik na pustyni, ostatecznie prowadził liczną wspólnotę uczniów. Znany jako cudotwórca, był sławiony za dokonywanie różnych cudów i udzielanie duchowego przewodnictwa wielu osobom. Ostatnie lata życia spędził na Cyprze, gdzie zmarł w Pafos około 372 roku.