Maksymilian z Lorchu był biskupem i misjonarzem z III wieku, który działał w rzymskiej prowincji Noricum. Urodzony w Celei, jako dorosły udał się do Rzymu, gdzie papież Sykstus II powierzył mu zadanie szerzenia wiary chrześcijańskiej w Lauriacum. Podczas swojej posługi założył kościół w Lorchu. Jego życie zakończyło się śmiercią przez egzekucję, gdy został stracony przez prefekta rzymskiego za panowanie cesarza Numeriana za odmowę wyrzeczenia się wiary lub składania ofiar pogańskim bóstwom.