Laurentius Petri był wybitnym szwedzkim duchownym, który sprawował urząd pierwszego ewangelicko-luteranskiego arcybiskupa Uppsali. Urodzony w okolicach Örebro około 1499 roku, stał się centralną postacią szwedzkiej reformacji u boku swojego brata, Olausa Petri, oraz króla Gustawa Wazy. Podczas swojej czterdziestodwuletniej kadencji pracował nad ustanowieniem luteranizmu w Kościele szwedzkim, często broniąc jego autonomii przed ingerencją królewską. Jego liczne pisma i przywództwo pomogły ukształtować podstawowe ordynacje kościoła narodowego.