Bruno Wielki był arcybiskupem i wpływowym liderem politycznym w X wieku, urodzonym w Księstwie Saksonii. Jako najmłodszy syn Henryka Ptaszaka posiadał znaczną władzę w Świętym Cesarstwie Rzymskim. Od 953 roku pełnił funkcję arcybiskupa Kolonii, a od 954 roku sprawował rządy jako książę Lotaryngii. W trakcie swojej kariery pełnił różne role regenta, zarządzając Frankią Zachodnią, a później Niemcami, co ugruntowało jego reputację jako kluczowej postaci w średniowiecznej polityce europejskiej.