Bruno z Würzburga był jedenastowiecznym prelatem, który służył jako kanclerz cesarski Italii na dworze cesarza Konrada II. Jako krewny cesarza, w 1034 roku został księciem-biskupem Würzburga. W trakcie swojej kariery był głęboko zaangażowany w politykę imperialną oraz administrację Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Zapamiętano go jako przywódcę religijnego oraz twórcę wkładu literackiego w studia biblijne, w szczególności poprzez szeroko rozpowszechnione komentarze do Psalmów.