Grzegorz Peradze był wybitnym gruzińskim teologiem, historykiem i profesorem patrologii, żyjącym w latach 1899–1942. Urodzony w Bakurcsiche, większość swojej kariery akademickiej spędził w Niemczech i Polsce, gdzie pełnił funkcję profesora na Uniwersytecie Warszawskim. Po sowieckiej okupacji Gruzji żył na wygnaniu, stając się ostatecznie mnichem i archimandrytą. Zapamiętano go dzięki szeroko zakrojonym badaniom nad gruzińskimi rękopisami oraz odważnym staraniom w niesieniu pomocy Żydom podczas nazistowskiej okupacji Polski, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci w obozie koncentracyjnym Auschwitz.