Włodzimierz Jarosławowicz był wielkim księciem nowogrodzkim, panującym od 1036 roku aż do śmierci w 1052 roku. Urodzony w Wielkim Nowogrodzie, był pierworodnym synem Jarosława Mądrego i szwedzkiej księżniczki Ingerydy. Podczas swojego panowania wspierali go wojewoda Wyszata oraz biskup Łuka Żydiata. Jego działalność militarna obejmowała potencjalne kampanie przeciwko Finom oraz konflikt z cesarzem bizantyjskim Konstantynem IX. Został pochowany w katedrze Świętej Sofii, którą sam ufundował.