Wolfgang z Ratyzbony był benedyktyńskim mnichem i biskupem żyjącym w X wieku, który sprawował pieczę nad diecezją ratyzbońską od 972 roku aż do śmierci w 994 roku. Pochodził ze szlacheckiej swabijskiej rodziny Pfullingen, kształcił się w opactwie Reichenau, a później nauczał w szkole katedralnej w Trium. Jest uznawany za ważnego misjonarza wśród Madziarów oraz kluczową postać reformy monastycznej. W trakcie swojej działalności pełnił rolę mentora cesarza Henryka II i pracował na rzecz przywrócenia niezależności kilku klasztorom.