Neagoe Basarab był hospodarem (wojewodą) Wołoszczyzny w latach 1512–1521, co stanowiło okres szczytowego wpływu rodu Craiovești. Pochodzący z wpływowej rodziny bojarskiej, doszedł do władzy po konfliktach politycznych z poprzednimi władcami. Poza przywództwem politycznym był znaczącym pisarzem, tworzącym wpływowe dzieła w języku cerkiewnosłowiańskim. Zapamiętano go jako dyplomatę dążącego do zjednoczenia sił chrześcijańskich oraz jako wielkiego fundatora prawosławnych klasztorów na całym Bałkanach.