Prokop z Sazawy był czeskim benedyktyńskim mnichem, kapłanem i pustelnikiem, który żył w przybliżeniu od 970 do 1053 roku. Urodzony w wiosce Chotouň, kształcił się i został święcony w Pradze, zanim ostatecznie wstąpił do zakonu benedyktynów. Po życiu jako pustelnik w jaskini w pobliżu rzeki Sazawa, założył wspólnotę pustelników, która została później przekształcona w klasztor benedyktyński. Przez dwie dekady pełnił funkcję pierwszego opata klasztoru aż do swojej śmierci w 1053 roku.