Piotr I Orseolo był weneckim przywódcą z X wieku i świętym Kościoła katolickiego. Urodzony w pobliżu Udine, sprawował urząd doży Wenecji w latach 976–978, podczas których pracował nad przywróceniem porządku i odbudową miasta po rewolucji. W nagłym odejściu od życia politycznego abdykował, aby podążać za powołaniem religijnym. Przyłączył się do zakonu benedyktynów w opactwie Saint-Michel-de-Cuxa, a ostatecznie żył jako pustelnik w pobliskim lesie aż do śmierci w 987 roku.