Paulin II z Akwilei był VIII-wiecznym kapłanem, poetą i teologiem, który sprawował urząd patriarchy Akwilei od 787 roku do śmierci w 802 roku. Jako wybitny uczony okresu renesansu karolińskiego był bliskim współpracownikiem Karola Wielkiego i przebywał na dworze królewskim jako mistrz gramatyki. Odegrał kluczową rolę w obronie ortodoksyjnej doktryny przed adopcjonizmem oraz odegrał istotną rolę w pokojowej chrystianizacji Awarów i Słowian alpejskich, za co zyskał miano apostoła Słowenów.