Teodor Gabras był bizantyjskim dowódcą wojskowym i gubernatorem z XI wieku, który służył w regionie Pontu. Jako sprawny i energiczny żołnierz, osiągnął wysokie stopnie w imperium i z sukcesem odzyskał Trabzon spod panowania Seljuków. Jego kariera została naznaczona okresem napięć z cesarzem Aleksym I Komnenem po nieudanej próbie uratowania syna z cesarskiego uwięzienia. Ostatecznie jego służba wojskowa doprowadziła do pojmania i śmierci podczas kampanii przeciwko Turkom z dynastii Danišmendidów.