Babaj Wielki
Babaj Wielki był wczesnym ojcem Kościoła i opatem Kościoła Wschodu, który żył w VI i VII wieku. Pamięta się go o odrodzenie ruchu monastycznego i systematyczne sformułowanie chrystologii swojego Kościoła.
Babaj Wielki był wybitnym teologiem i mnichem Kościoła Wschodu żyjącym w VI i VII wieku. Urodzony w Beth Zabdai, studiował w chrześcijańskiej szkole w Nisibis, zanim został wpływowym opatem. Jest najbardziej znany z odnowienia dyscypliny monastycznej oraz opracowania systematycznej chrystologii, która pozostaje fundamentem tradycji jego Kościoła. W długim okresie, gdy z powodu ingerencji politycznej Imperium Sasanidów Kościołowi brakowało formalnego patriarchy, pełnił funkcję kluczowego przywódcy i wizytatora klasztornego, zapewniając niezbędną administrację kościelną i przewodnictwo duchowe.