Bernard z Hoyos był hiszpańskim jezuitą i mistykiem żyjącym w XVIII wieku (1711–1735). Urodzony w Torrelobatón, studiował teologię w Valladolid i został święcim ordynowany w młodym wieku. Zapamiętany został przede wszystkim ze swoich intensywnych doświadczeń duchowych oraz starań na rzecz krzewienia kultu Najświętszego Serca Jezusa w całej Hiszpanii. Po jego wczesnej śmierci na tyfus, jego życie i wizje duchowe stały się podstawą do późniejszego uznania przez Kościół katolicki.