Stefan Branković, znany również jako Stefan Ślepy, był władcą Despotatu Serbii, który panował krótko w latach 1458–1459. Urodzony około 1417 roku w Belgradzie jako syn Đurđego Brankovicia i Irene Kantakouzene, był ostatnim panującym członkiem dynastii Branković. Po oślepieniu w 1441 roku ostatecznie odzyskał wpływy polityczne dzięki swojej szwagierce, Helenie Paleolog*. Po usunięciu z tronu przez siły węgierskie i bośniackie, przeniósł się do Włoch, gdzie żył jako szlachcic aż do śmierci w Udine w 1476 roku.