Nerses I Wielki był ormiańskim katolikosem i prezbiterem żyjącym w IV wieku, który sprawował funkcję przywódcy Kościoła ormiańskiego od około 353 roku do swojej śmierci w 373 roku. Jako potomek świętego Grzegorza Świetlistego, przeszedł drogę od roli wojskowej jako podczaszego do najwyższego urzędu kościelnego. Jego przywództwo przyniosło znaczącą zmianę w relacjach Kościoła z narodem ormiańskim, odsuwając go od wyłącznych więzi z arystokracją w stronę szerszego związku z ogółem ludności.