Maria Bernarda BütlerPrzepodobny · 1848–1924Maria Bernarda Bütler była szwajcarską zakonnicą i misjonarką, urodzoną w Au w 1848 roku. Po wstąpieniu do zgromadzenia kapucynek w 1867 roku, ostatecznie założyła zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi. Jej oddana służba zaprowadziła ją do Ameryki Południowej, gdzie intensywnie pracowała w Ekwadorze i Kolumbii. Mimo wygnania z Ekwadoru w 1895 roku, kontynuowała swoją misję religijną aż do śmierci w Kartagenie w 1924 roku.- MMaria TroncattiBłogosławiony · 1883–1969Maria Troncatti była włoską siostrą salezjańską duchowości Don Bosca, która służyła jako misjonarka i pielęgniarka w Ekwadorze. Urodzona w rodzinie rolniczej w 1883 roku, wstąpiła do swojego zgromadzenia zakonnego w 1905 roku, a później niosła pomoc medyczną rannym żołnierzom podczas I wojny światowej. Od 1922 roku aż do śmierci w 1969 roku mieszkała w dżungli amazońskiej, gdzie pracowała wśród ludu Shuar. Przez lokalną społeczność nazywana czule „Mamacita”, poświęciła swoje życie służbie duchowej i medycznej w tym regionie.
Maria Anna od Jezusa z ParedesŚwięty · 1618–1645Maria Anna od Jezusa z Paredes była katolicką zakonnicą i pustelnicą z XVII wieku, pochodzącą z Quito w Ekwadorze. Urodzona w 1618 roku, żyła jako członkini Trzeciego Zakonu Franciszanek. Jest uznawana za osobę o głębokim oddaniu religijnym, która złożyła swoje życie w ofierze, aby zapewnić zbawienie swojemu miastu. Jako pierwsza osoba z terytorium dzisiejszego Ekwadoru, która została kanonizowana, pozostaje znaczącą postacią religijną w historii Ameryki Południowej.
Narcyza od JezusaŚwięty · 1832–1869Narcyza od Jezusa była ekwadorską świecką i tertiarką dominikańską, urodzoną w 1832 roku w Nobol. Znana ze swej głębokiej pobożności wobec Jezusa Chrystusa, prowadziła surowe życie charakteryzujące się modlitwą, pokutą i znaczną działalnością charytatywną. Po śmierci ojca przeprowadziła się do Guayaquil, aby wspierać rodzeństwo oraz pomagać ubogim i chorym. Ostatecznie przeniosła się do Limy w Peru, gdzie prowadziła życie surowego postu i cichej kontemplacji. Zmarła w 1869 roku, a jej życie pełne heroicznych cnót doprowadziło do kanonizacji przez Kościół katolicki.
Michał Febres Cordero y MuñozPrzepodobny · 1854–1910Miguel Febres Cordero był ekwadorskim bratem zakonnym ze Zgromadzenia Braci Szkół Chrześcijańskich, który żył w latach 1854–1910. Urodzony w Cuenca, stał się pierwszym członkiem swojego zgromadzenia pochodzącym z Ekwadoru. Przez dziesięciolecia nauczał w Quito, gdzie zyskał uznanie dzięki swojemu oddaniu oraz licznym pismom z zakresu lingwistyki i pedagogiki. Po przeprowadzce do Hiszpanii, aby pomagać swojemu zgromadzeniu w tłumaczeniach, zmarł w Premià de Mar. Jest czczony jako pierwszy męski święty z Ekwadoru.
Mercedes Molina Ayala1828–1883Mercedes de Jesús Molina była ekwadorską misjonarką z XIX wieku, która poświęciła swoje życie wspieraniu porzuconych dzieci. Urodzona w 1828 roku w prowincji Los Ríos, w młodości doświadczyła znaczących osobistych strat. Po transformującym wypadku związanym z upadkiem z konia, oddała się życiu pełnemu głębokiej pobożności. Pracowała jako nauczycielka i opiekunka sierot w Guayaquil i Cuenca, zanim ostatecznie założyła zakon w Riobamba, aby służyć różnym grupom marginalizowanym.
María Caridad BraderPrzepodobny · 1860–1943Maria Josefa Karolina Brader była szwajcarską zakonnicą urodzoną w 1860 roku, która poświęciła swoje życie pracy misyjnej w Ameryce Południowej. Po wstąpieniu do klasztoru franciszkańskiego w Altstätten, zgłosiła się na ochotnika do misji w Ekwadorze, gdzie służyła jako nauczycielka i katechetka. W 1893 roku założyła Siostry Franciszkanek Niepokalanego Maryi, aby kształcić kolejnych misjonarzy. Większość późniejszych lat życia spędziła w Kolumbii, pracując z ubogimi, aż do śmierci w 1943 roku. Jest uznawana za świętą w tradycji katolickiej.
Maria Encarnacion Rosal1820–1886Maria Encarnación Rosal była gwatemalską zakonnicą z XIX wieku należącą do Sióstr Betleemickich. Urodzona w Quetzaltenango, poświęciła swoje życie reformie religijnej oraz rozwojowi edukacji i ochrony kobiet. Po doświadczeniu prześladowań religijnych w ojczyźnie, żyła na wygnaniu, zakładając szkoły i sierocińce w Kostaryce i Kolumbii. Ostatecznie osiadła w Ekwadorze, gdzie założyła kilka klasztorów. Jej przywiązanie do pierwotnych standardów zakonu doprowadziło ją do założenia nowej wspólnoty w jej rodzinnym kraju przed śmiercią w wyniku wypadku podczas jazdy konnej.
Marianna Franciszka de Jesús Torres y BerriochoaSługa Boży · 1563–1635Marianna de Jesús Torres była urodzoną w Hiszpanii zakonnicą i opatką żyjącą w XVII wieku w Quito w Ekwadorze. Urodzona w Kraju Basków w 1563 roku, udała się do Ameryki Południowej wraz ze swoją ciotką, pierwszą opatką lokalnego klasztoru Niepokalanego Poczęcia. Po śmierci ciotki w 1594 roku, Marianna przejęła kierownictwo nad klasztorem, sprawując urząd opatki aż do śmierci w 1635 roku. Jest uznawana za mistyczkę, która przez okres czterdziestu lat doświadczała objawień maryjnych.
Victor Emilio Moscoso CárdenasCzcigodny · 1846–1897Victor Emilio Moscoso Cárdenas był ekwadorskim jezuitą i pedagogiem żyjącym w XIX wieku. Urodzony w Cuence w 1846 roku, początkowo studiował prawo, zanim wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w 1864 roku. Większość swojej kariery spędził w Riobamba, gdzie nauczał gramatyki i retoryki oraz pełnił funkcję rektora kolegium San Felipe Neri. Jego życie dobiegło końca podczas rewolucji liberalnej w 1895 roku, kiedy został zabity przez żołnierzy w okresie intensywnych nastrojów antyreligijnych w kraju.
Rosa Elena Cornejo PazmiñoPrzepodobny · 1874–1964Rosa Elena Cornejo Pazmiño była ekwadorską siostrą zakonną, która żyła w Quito na przełomie XIX i XX wieku. Znana w życiu zakonnym jako Maria Franciszka od Ran (María Francisca de las Llagas), założyła zgromadzenie Franciszkanek Misjonarek Niepokalanego. Po jej śmierci w 1964 roku, jej życie pełne wiary doprowadziło do uznania jej przez Kościół katolicki. Obecnie czczona jest jako wyniosła (venerabilis), tytuł ten nadano jej ze względu na uznane bohaterskie cnoty.
Francisco de Jesús Bolaños y RoseroSługa Boży · 1701–1785Francisco de Jesús Bolaños y Rosero był mercedariuszem i misjonarzem żyjącym w XVIII wieku, który służył w Real Audiencia de Quito. Urodzony w Pasto około 1701 roku, poświęcił życie ewangelizacji potrzebujących, podróżując szeroko po regionie andyjskim, aby dotrzeć do różnych miast. Najbardziej znany jest z założenia Recolección San José de El Tejar oraz stworzenia pierwszego ośrodka duchowych ćwiczeń dla świeckich w Quito. Ze względu na swój ascetyczny tryb życia i działalność charytatywną zyskał czuły przydomek „Padre Grande”.