D.O.M.

D.O.M.

Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjePowiadomienia
?Wybierz duszpasterzaDotknij, aby wybraćDProfilZaloguj się
Ustawienia
Centrum informacjiPomocInformacje prawneUstawienia plików cookie i pamięciAktualności
D.O.M.
CzatSzukajAplikacje
PowiadomieniaUstawienia

Kalendarz świętych

Czarnogóra

  • Helena Petrowić-NiegoszSługa Boży · 1873–1952Helena Petrowić-Niegosz była królową Włoch w latach 1900–1946. Urodzona w 1873 roku w Cetinje jako córka króla Nikoli I, kształciła się w Instytucie Smolnym w Rosji. Po wyjściu za mąż za Wiktora Emanuela III w 1896 roku przeszła na katolicyzm. Przez całe życie była znana ze swojej szeroko zakrojonej działalności humanitarnej, wspierania badań medycznych oraz niesienia pomocy ofiarom katastrof. Była matką Umberto II i obecnie jest uznawana przez Kościół katolicki za służebnicę Bożą.
  • Piotr II Petrowić-Niegosz1813–1851Piotr II Petrowić-Niegosz był czarnogórskim księciem-biskupem, filozofem i poetą, który żył w latach 1813–1851. Urodzony w wiosce Njeguši, sukcesjonował swojego wuja jako duchowy i polityczny przywódca Czarnogóry. Podczas swojego panowania dążył do centralizacji państwa poprzez wprowadzanie nowych praw i systemów podatkowych, jednocześnie walcząc z Imperium Osmańskim. Jest wysoko ceniony za swój wkład literacki, w szczególności za poezję epicką, która pozostaje filarem literatury południowosłowiańskiej.
  • Jan WłodzimierzCudotwórca · 990–1016Jan Włodzimierz był serbskim księciem, który panował w księstwie Dukli od około 1000 roku do swojej śmierci w 1016 roku. Rządząc w okresie intensywnych konfliktów między Cesarstwem Bizantyńskim a Bułgarskim, był znany jako pokoju i sprawiedliwy przywódca. Po schwytaniu przez cara Samuela Bułgarskiego, został ostatecznie uwolniony, aby rządzić jako wasal po zawarciu małżeństwa z córką cara, Teodorą Kosarą. Jego życie zakończyło się egzekucją w wyniku spisku politycznego w Prespie, co doprowadziło do jego uznania za męczennika.
  • Leopold MandićCzcigodny · 1866–1942Leopold Mandić był chorwackim bratem kapucynem i księdzem, urodzonym w Herceg Novi w 1866 roku. Mimo fizycznych trudności, takich jak bełkotliwa mowa i niski wzrost, stał się niezwykle wpływową postacią religijną. Większość dorosłego życia spędził we Włoszech, służąc głównie w Padwie, gdzie zyskał ogromną popularność dzięki swojej oddanej pracy w konfesjonale. Znany jako apostoł jedności chrześcijańskiej, głęboko pragnął zjednoczenia Kościoła katolickiego i prawosławnego. Zmarł w Padwie w 1942 roku i został później kanonizowany przez Kościół katolicki.
  • Piotr I Petrowić-NiegoszŚwięty hierarcha · 1749–1830Piotr I Petrowicz-Niegosz był wybitnym w XVIII i XIX wieku księciem-biskupem, który rządził Czarnogórą i Wybrzeżem w latach 1784–1830. Jako przywódca dynastii Petrowiczów pełnił funkcję zarówno hierarchy duchownego, jak i dowódcy wojskowego. Zapamiętano go jako zjednoczyciela różnych czarnogórskich plemion, twórcę pierwszych kodeksów prawnych na tym terytorium oraz kładącego fundamenty pod nowoczesne instytucje państwowe. Jego przywództwo pomogło skonsolidować kontrolę nad regionem i przygotowało naród do przyszłego rozwoju administracyjnego.
  • Bazyli OstrogskiŚwięty hierarcha · 1610–1671Bazyli Ostrogski był w XVII wieku serbskim biskupem prawosławnym, który sprawował funkcję prelata Zahumlje i Skenderiji. Urodzony w wiosce Mrkonjići w Imperium Osmańskim, wychowywany przez rodziców, Piotra i Anę, zanim przeszedł szkolenie monastyczne w klasztorach Zavala i Tvrdoš. Mimo osobistej skromności, w 1639 roku został wybrany na wysokie stanowisko kościelne. Ostatecznie wycofał się z pełnionych funkcji i spędził późniejsze lata w klasztorze Ostrog, który założył w Czarnogórze.
  • Katarzyna z CzarnogóryBłogosławiony · 1493–1565Katarzyna z Czarnogóry (ur. Jovana Kosić) była XVI-wieczną katolicką mistyczką i retytką. Wychowana w serbskiej prawosławnej rodzinie kapłańskiej w Zecie, przeszła na katolicyzm i przeprowadziła się do nadmorskiego miasta Kotor (Cattaro) w dzisiejszej Czarnogórze. W odpowiedzi na powołanie duchowe żyła jako pustelnica w celi, stając się ostatecznie członkinią Trzeciego Zakonu św. Dominika. Znana z intensywnego życia modlitewnego i licznych wizji, stała się ważną przewodniczką duchową dla lokalnej społeczności oraz liderką grupy dominikanek.
  • Joannicjusz1890–1945Joannicjusz Lipovac był wschodniochrześcijańskim metropolitą, który w połowie XX wieku sprawował władzę w diecezji czarnogórskiej i nadmorskiej. Urodzony w Zatoce Kotorskiej w 1890 roku, studiował teologię w Zadarze oraz filozofię w Belgradzie, zanim rozpoczął karierę duchowną. Awansował w hierarchii kościelnej, stając się w 1939 roku biskupem pomocniczym, a ostatecznie metropolitą. Jego przywództwo podczas II wojny światowej oraz późniejsza egzekucja dokonana przez jugosłowiańskich partyzantów w 1945 roku doprowadziły do jego późniejszego uznania za świętego w Kościele serbskim prawosławnym.
  • Makarije SokolovićŚwięty · †1574Makarije Sokolović był prawosławnym hierarchą żyjącym w XVI wieku, który sprawował funkcję patriarchy serbskiego od 1557 do 1571 roku. Po podboju osmańskim stał się pierwszym przywódcą nowo przywróconego Patriarchatu Serbskiego. Dzięki wpływom politycznym swojego krewniaka, wielkiego wezyra osmańskiego Mehmeda Paszy Sokolovicia, Kościół odzyskał niezależność od Arcybiskupstwa Ochrydzkiego. Jego rządy zapoczątkowały odrodzenie kulturowe wśród narodu serbskiego, wyznaczając istotny okres odrodzenia religijnego i artystycznego w regionie.
  • Sekundyn Pollo1908–1941Secondo Pollo był włoskim księdzem katolickim i kapelanem wojskowym, który służył podczas II wojny światowej. Urodzony w 1908 roku w Caresanablot, studiował teologię w Rzymie i został święcim kapłańskich w 1931 roku. Mimo wad wzroku, poprosił o służbę jako kapelan wojskowy. Zmarł w 1941 roku w Rožaje, pomagając rannemu żołnierzowi podczas potyczki. Jest uznawany za świętego i jest upamiętniany w Kościele katolickim za swoją heroiczną cnotę i bezinteresowną służbę.
  • JJoanikije z DevičaJoanikije Devič był serbskim prawosławnym świętym żyjącym w XV wieku, którego pochodzenie przypisuje się Księstwu Zety lub austriackiej Dalmacji. Pragnąc prowadzić życie w oddaniu Bogu, przeniósł się do jaskini w dolinie rzeki Ibar, w miejscu, w którym wcześniej przebywał św. Piotr z Korišy. Aby uniknąć rosnącej sławy, ostatecznie szukał samotności w gęstym lesie Devič, gdzie prowadził życie wypełnione modlitwą i milczeniem.
  • JJevstatij I†1286Jevstatije I był wybitnym prawosławnym hierarchą, który sprawował urząd szóstego arcybiskupa serbskiego od 1279 roku aż do śmierci w 1286 roku. Pochodził z regionu Budimlje w pobliżu Berane, przyjął śluby zakonne w Zecie, a ostatecznie został przeorem klasztoru Hilandar. Przed wstąpieniem na urząd arcybiskupi pełnił funkcję czwartego biskupa Zety, budując znaczącą karierę kościelną w Kościele serbskim.
  • św. Mardarije Uskoković1889–1935Mardarije Uskoković był serbskim biskupem prawosławnym, który służył jako pierwszy lider diecezji tej Kościoła w Ameryce i Kanadzie. Urodzony w Podgoricy w 1889 roku, przeszedł szerokie szkolenie teologiczne w Rosji i na Ukrainie, zanim został wysłany do Stanów Zjednoczonych w celu zorganizowania serbskiej misji. Ostatecznie założył klasztor św. Sawy w Libertyville w stanie Illinois, gdzie spędził znaczną część swojej późniejszej służby. Zmarł w Ann Arbor w 1935 roku i został później kanonizowany jako święty przez Serbski Kościół Prawosławny.
  • Symeon z DajbabePrzepodobny · 1854–1941Symeon z Dajbabe był serbskim hieromonachą, urodzony jako Savo Popović w 1854 roku w Cetinje. Po studiach w Kijowie oraz podróżach przez Francję i Szwajcarię, wstąpił do życia zakonnego w Ławrze Kijowsko-Peczerskiej. Ostatecznie powrócił do Czarnogóry, gdzie po wizji pasterza założył klasztor Dajbabe w jaskini. Służąc jako jego pierwszy opat, prowadził życie ascetyczne i cieszył się wielkim szacunkiem współczesnych. Zmarł w 1941 roku, krótko przed inwazją na Jugosławię podczas II wojny światowej.
  • Stefan z PiperiPrzepodobny · 1601–1697Stefan z Piperi był serbskim prawosławnym mnichem i opatem, urodzonym około 1601 roku w klanie Nikšić. Wychowany w wiosce Kuti przez pobożnych rodziców, początkowo praktykował ascetyzm w klasztorze Morača, gdzie pełnił funkcję opata. Po tym, jak został zmuszony do opuszczenia Morači przez siły osmańskie, przeniósł się do Rovacki, by ostatecznie osiedlić się w celi w Piperi w 1660 roku. Do końca życia, aż do śmierci 20 maja 1697 roku, spędził tam lata poświęcone pracy i modlitwie.
  • Ana Marija MarovićCzcigodny · 1815–1887Ana Marija Marović była dziewiętnastowieczną artystką, pisarką i zakonnicą, która żyła w Wenecji i Czarnogórze. Urodzona w 1815 roku, była wszechstronną twórczynią, która tworzyła muzykę religijną, poezję oraz obrazy w stylu nazareńskim. Poza działalnością artystyczną poświęciła życie służbie społecznej, zakładając zgromadzenie kobiet oraz współtworząc Instituto Canal ai Servi. Instytucja ta koncentrowała się na rehabilitacji kobiet sprawców wykroczeń oraz zapewnianiu szkolenia zawodowego kobietom w potrzebie. Jest uznawana za postać wyniosłą (venerabilis) w Kościele katolickim.
  • Jaglika Adžić1926–1943Jaglika Adžić była serbską dziewczyną urodzoną w 1926 roku w Gojkovića dol w Czarnogórze. Podczas II wojny światowej stała się męczennicą, ginąc w 1943 roku wraz z wieloma członkami swojej rodziny. Po jej śmierci poświęcenie to zostało uznane przez Serbską Cerkiew Prawosławną, która kanonizowała ją jako świętą w 2017 roku. Jej historia definiowana jest przez próbę połączenia się z braćmi podczas brutalnego ataku na mieszkańców Plužine.
  • AAlojzije PalićBłogosławiony · 1877–1913Alojzije Palić był chorwackim franciszkaninem i męczennikiem żyjącym na początku XX wieku. Urodzony w Janjevo, studiował teologię w Bolonii i Parmie, zanim został święconym kapłanem w 1902 roku. Służył w różnych parafiach w archidiecezji w Szkodrze, pełniąc funkcje m.in. w Baz, Đakovicy i Peci. Jego posługa zakończyła się w 1913 roku, kiedy został zabity przez czarnogórskich żołnierzy w Janoshi. Jest uznawany za męczennika za odmowę wyrzeczenia się wiary katolickiej w okresie przymusowych konwersji religijnych.
  • Gracja z KotoruBłogosławiony · 1438–1508Gracija Kotorski był augustiańskim bratem, urodzonym w Muo w 1438 roku. Po pracy jako żeglarz, kontynuując zawód swojego ojca, został zainspirowany kazaniem pustelnika Simone da Camerino do wstąpienia w życie zakonne. Dołączył do augustianów w Monteortone niedaleko Padwy, gdzie zyskał uznanie dzięki surowemu przestrzeganiu reguły zakonu. Zmarł w 1508 roku w klasztorze San Cristoforo della Pace na wyspie Murano.
  • Rafał z Barletta1501–1566Raffaele di Barletta był postacią religijną z XVI wieku należącą do zakonu serwitów. Urodzony około 1501 roku w Kotorze, w rodzinie pochodzącej z Dalmacji, później mieszkał i zmarł w Barletcie. Kościół katolicki uznał go za błogosławionego, co odzwierciedla jego duchowe znaczenie w wierze. Jego życie i służba religijna są co roku upamiętniane w rocznicę jego śmierci.
  • GGracjan z KotoruBłogosławiony · 1438–1508Gracjan z Kotoru był augustiańskim kapłanem urodzonym w 1438 roku w Muo, niedaleko Kotoru. Przed wstąpieniem do życia zakonnego przez trzy dekady pracował jako rybak. Później wstąpił do zakonu św. Augustyna, gdzie pełnił różne funkcje. Zmarł w 1508 roku w Murano, niedaleko Wenecji, w wieku 69 lat, po okresie ciężkiej choroby. Jest uznawany za błogosławionego w tradycji katolickiej.
  • Izydor ZavadlavSługa Boży · 1909–1946Izidor Zavadlav był księdzem rzymskokatolickim urodzonym w Vrtojba w 1909 roku. Żył w pierwszej połowie XX wieku i zmarł w 1946 roku. W Kościele katolickim jest uznawany za sługę Bożego, co oznacza, że jego życie jest rozważane pod kątem potencjalnej kanonizacji.
  • NNikodim MilašŚwiętyNikodim Milaš był prawosławnym świętym i wybitnym teologiem. Jest uznawany za osobę, która wniosła znaczący wkład naukowy w literaturę i badania kościelne. Jego dzieła pozostają wpływowe w tradycji prawosławnej, gdzie jest czczony za swoją intelektualną służbę Kościołowi. Jest upamiętniany w kalendarzu liturgicznym, a jego wspomnienie przypada 21 września.
  • Pśw. Piotr z CetinjeŚwiętyPiotr z Cietynii był znaczącą postacią religijną i polityczną w Czarnogórze. Jako wybitny przywódca w czasach intensywnej niestabilności regionalnej, odegrał kluczową rolę w nawigowaniu przez konflikty swojej epoki. Jako święty w tradycji prawosławnej, jest czczony za swoje podwójne role przywódcze, które łączyły autorytet duchowy z przewodnictwem politycznym, aby wspierać swój lud w trudnych okresach historycznych.
  • JJaglika z PivyŚwiętyJaglika z Pivy jest świętą uznawaną w tradycji prawosławnej. Istnieje bardzo mało informacji historycznych dotyczących jej konkretnej biografii, dokładnego okresu działalności czy precyzyjnego miejsca zamieszkania. Mimo braku tych szczegółów biograficznych, pozostaje ona postacią o znaczeniu religijnym w kalendarzu liturgicznym Kościoła prawosławnego.
  • Pśw. Piotr, metropolita CzarnogóryŚwięty · †1800Piotr z Czarnogóry był prawosławnym metropolitą, który kierował Kościołem w Czarnogórze aż do swojej śmierci w 1800 roku. Jako wybitny przywódca religijny swojej epoki, odegrał znaczącą rolę w hierarchii kościelnej regionu. Jest uznawany za świętego w tradycji prawosławnej, gdzie jego życie i przywództwo są czczone przez wiernych.
Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjeDProfil