Oscar RomeroŚwięty · 1917–1980Oskar Romero był salwadorskim prelatem katolickim, który sprawował urząd arcybiskupa San Salvador. Urodzony w 1917 roku, awansował w hierarchii kościelnej, zostając biskupem pomocniczym, a później biskupem Santiago de María, zanim otrzymał ostateczną nominację na arcybiskupa. Jest powszechnie uznawany za głośnego obrońcę ubogich i wykluczonych, szczególnie poprzez sprzeciw wobec niesprawiedliwości społecznej i przemocy podczas wojny domowej w Salwadorze. Jego zaangażowanie w obronę praw człowieka doprowadziło do jego zamordowania w 1980 roku podczas sprawowania Mszy świętej.
Rutilio Grande GarcíaBłogosławiony · 1928–1977Rutilio Grande był salwadorskim jezuitą i teologiem, który żył w latach 1928–1977. Urodzony w ubogiej rodzinie w El Paisnal, stał się później bliskim przyjacielem i powiernikiem arcybiskupa Óscara Romero. Jego posługa koncentrowała się na marginalizowanych ludnościach wiejskich El Salwadoru, gdzie opowiadał się za sprawiedliwością społeczną i prawami ubogich rolników. Został zamordowany przez siły bezpieczeństwa w 1977 roku, stając się pierwszym księdzem zabitym przed wybuchem wojny domowej w El Salwadorze. Obecnie jest uznawany w Kościele katolickim za błogosławionego męczennika.
Cosma Spessotto1923–1980Cosma Spessotto był włoskim franciszkaninem ze Zgromadzenia Mniejszej Prowincji, który poświęcił życie pracy misyjnej w Salwadorze. Urodzony w 1923 roku w Mansuè, wstąpił do zakonu i został święconym kapłanem w 1948 roku. Po przybyciu do Salwadoru w 1950 roku pełnił funkcję proboszcza w San Juan Nonualco, gdzie koncentrował się na budowie kościołów, szkół i klinik. Stał się znany ze swojego głośnego sprzeciwu wobec niesprawiedliwości politycznych popełnianych przez rządzącą juntę wojskową, co ostatecznie doprowadziło do jego zamordowania w 1980 roku.
Luis Chavez y GonzálezPrzepodobny · 1901–1987Luis Chávez y González był salwadorskim prelatem, który sprawował urząd arcybiskupa San Salvador przez niemal cztery dekady. Urodzony w 1901 roku w El Rosario, został święcony na kapłana w 1924 roku, a później kierował archidiecezą od 1938 roku aż do swojej rezygnacji w 1977 roku. Jako poprzednik Óscara Romero odegrał znaczącą rolę w regionalnym Kościele, pomagając w ustanowieniu Konferencji Episkopatów Ameryki Środkowej. Podczas swojej długiej kadencji godził konserwatywne działania administracyjne z rosnącym zaangażowaniem w sprawiedliwość społeczną oraz reformy Soboru Watykańskiego II.
Segundo Montes1933–1989Segundo Montes był hiszpańskim księdzem jezuitą, socjologiem i uczonym, który poświęcił znaczną część swojego życia służbie na El Salvadorze. Urodzony w Valladolid w 1933 roku, przeniósł się do Ameryki Środkowej, aby realizować swoje powołanie zakonne, i ostatecznie uzyskał obywatelstwo salwadorskie. Pełnił różne funkcje akademickie, w tym funkcję rektora oraz kierownika katedry na Universidad Centroamericana. Jego praca intelektualna koncentrowała się na antropologii społecznej, prawach człowieka oraz losie uchodźców, co uczyniło go wybitną postacią w salwadorskiej nauce społecznej.
Ignacy Martín-Baró1942–1989Ignacio Martín-Baró był hiszpańskim jezuitą, filozofem i psychologiem społecznym, który żył w latach 1942–1989. Urodzony w Valladolid, przeniósł się do Ameryki Środkowej, aby kontynuować szkolenie religijne i akademickie. Większość swojej kariery spędził w Salwadorze, gdzie pracował jako wykładowca, administrator akademicki i badacz na Universidad Centroamericana. Był wybitną postacią w rozwoju psychologii wyzwolenia, koncentrując się na tym, jak warunki społeczne i przemoc strukturalna wpływają na zdrowie psychiczne. Został zamordowany w San Salvador w 1989 roku i jest upamiętniany jako święty.
Alfonso Navarro†1977Alfonso Navarro był księdzem katolickim z Salwadoru, który żył w XX wieku. Służąc pod przewodnictwem arcybiskupa Óscara Romero, był duchownym w okresie znaczących napięć społecznych i politycznych w swoim kraju. Zginął 11 maja 1977 roku, gdy został zastrzelony na obrzeżach San Salvador.