D.O.M.

D.O.M.

Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjePowiadomienia
?Wybierz duszpasterzaDotknij, aby wybraćDProfilZaloguj się
Ustawienia
Centrum informacjiPomocInformacje prawneUstawienia plików cookie i pamięciAktualności
D.O.M.
CzatSzukajAplikacje
PowiadomieniaUstawienia

Kalendarz świętych

Irak

  • DanielŚwięty · 700 p.n.e.–600 p.n.e.Daniel był prorokiem i przywódcą religijnym z Jerozolimy, który żył w VII i VI wieku p.n.e. Wzięty do niewoli babilońskiej przez króla Nabuchodonozora II, służył na dworze królewskim z wielkim wyróżnieniem, pozostając wiernym Bogu Izraela. Jest główną postacią biblijnej Księgi Daniela, w której przedstawiony jest jako interpretator snów i odbiorca wizji apokaliptycznych. Uznawany za świętego w kilku tradycjach chrześcijańskich, jest czczony za swoją mądrość i niezłomność w wierze.
  • EzechielŚwięty · 621 p.n.e.–571 p.n.e.Ezechiel był izraelskim kapłanem i prorokiem, który żył w VII i VI wieku p.n.e. Urodzony w Jerozolimie, po podboju Judy przez Imperium Nowobabilońskie, zamieszkał w Babilonie. Jest główną postacią biblijnej Księgi Ezechiela, która dokumentuje jego przesłania prorocze oraz liczne boskie wizje. Jego dzieło zawiera ostrzeżenia dotyczące upadku Jerozolimy oraz proroctwa dotyczące przyszłej restauracji narodu żydowskiego w jego ojczyźnie.
  • TTacjan SyryjczykŚwięty · 120–180Tacjan był chrześcijańskim teologiem i pisarzem z II wieku, urodzonym w Asyrii. Po podróży do Rzymu został uczniem Justyna Męczennika i założył tam szkołę chrześcijańską. Najbardziej znany jest z opracowania Diatessaronu – harmonii literackiej, która syntetyzowała cztery Ewangelie w jedną ciągłą narrację. Choć jego ascetyczne poglądy i powiązania z myślą gnostycką doprowadziły do jego wykluczenia z Kościoła, jego dzieła pozostawały pod dużym wpływem w regionach syryjskojęzycznych przez kilka stuleci.
  • EzdraszEzdrasz był wybitnym żydowskim kapłanem i skrybą w okresie wczesnej Drugiej Świątyni. Żyjąc około V lub IV wieku p.n.e., udał się z Babilonu do Jerozolimy, aby poprowadzić grupę wygnańców z powrotem do ojczyzny. Zapamiętano go przede wszystkim dzięki jego roli w ponownym wprowadzeniu Tory i egzekwowaniu przestrzegania religijnych obyczajów wśród ludu. Jako centralna postać biblijnych ksiąg noszących jego imię, odegrał kluczową rolę w rekonstrukcji żydowskiej tożsamości i praktyk religijnych po niewoli babilońskiej.
  • NahumŚwięty · 700 p.n.e.–700 p.n.e.Nahum był biblijnym prorokiem z VII wieku p.n.e., którego poetycka przepowiednia została utrwalona w Starym Testamencie. Często nazywany Elkoszczykiem, uważa się, że żył w Alqosh w północnej Mezopotamii, choć niektóre tradycje sugerują, że jego korzenie sięgały Galilei. Jego dzieło pisane koncentruje się na upadku Imperium Asyryjskiego i jego stolicy, Niniwy, oferując żywy opis zniszczenia miasta. Jego imię, oznaczające pocieszenie, odzwierciedla naturę jego przesłania dotyczącą końca opresyjnych rządów.
  • Enosz3769 p.n.e.–2864 p.n.e.Enosz był postacią biblijną i synem Seta, co czyni go wnukiem Adama i Ewy. Żyjąc w Mezopotamii, został odnotowany w genealogii Hebrajskiej Biblii i został uwzględniony w rodowodzie Jezusa w Ewangelii według Łukasza. Różne tradycje religijne, w tym islam i Kościół etiopski, uznają go za istotną postać. Często wiąże się go z okresem, w którym ludzkość po raz pierwszy zaczęła przywoływać imię Pana w modlitwie.
  • Mahalaleel3609 p.n.e.–2714 p.n.e.Mahalaleel był przedpotopowym patriarchą wymienionym w genealogii Setytów w Biblii hebrajskiej. Urodzony w Mezopotamii, był synem Kenana i dziadkiem Enocha. Jako potomek Seta należy do linii, która ostatecznie prowadzi do Noego. Według relacji biblijnych żył 895 lat, co czyni go jedną z najdłużej żyjących osób odnotowanych w starożytnych genealogii.
  • Lamech2887 p.n.e.–2110 p.n.e.Lamech był biblijnym patriarchą z Mezopotamii, który pojawia się w genealogii Adama i Jezusa. Jako syn Metuszelacha, żył przez 777 lat według tekstu masorejskiego. Jest przede wszystkim rozpoznawany jako ojciec Noego, którego imię nadał z nadzieją, że dziecko przyniesie ukojenie w trudzie spowodowanym przeklętą ziemią. Jego linia rodowa łączy wczesne pokolenia ludzkości z późniejszymi opisami w Nowym Testamencie.
  • Abo z TbilisiŚwięty · 756–786Abo z Tbilisi był chrześcijańskim męczennikiem żyjącym w VIII wieku, urodzonym w Bagdadzie. Pierwotnie wychowany jako muzułmanin, udał się do regionu Kartlii wraz z księciem Nersesem, władcą Tbilisi. Po okresie intensywnych poszukiwań duchowych i debat teologicznych ostatecznie przyjął chrześcijaństwo. Mimo niebezpieczeństw związanych z życiem pod panowaniem arabskim, został ochrzczony w Chazarach, a następnie powrócił do Tbilisi, gdzie stał się publicznym świadkiem swojej nowej wiary.
  • Symeon bar SabbaŚwięty · 300–341Symeon bar Sabba był w IV wieku biskupem Seleucji-Ktezyfontu i przywódcą Kościoła Wschodu w Imperium Sasanidów. Urodzony w rodzinie folusznika, od 316 roku służył jako biskup pomocniczy, zanim został głównym zwierzchnikiem swojego Kościoła. Za panowania Szapura II doświadczył intensywnych prześladowań z powodu swojej wiary. Ostatecznie został stracony za odmowę wyrzeczenia się chrześcijaństwa na rzecz zoroastryzmu, co doprowadziło do śmierci wielu jego wyznawców.
  • Marutas z MezopotamiiŚwięty · 400–422Marutas był syryjskim mnichem żyjącym w V wieku, który sprawował funkcję biskupa Maypherkat w Mezopotamii. Znany ze swoich zdolności dyplomatycznych, pełnił rolę ambasadora między cesarzami wschodniorzymskimi a perskimi. Jego starania o sprowadzenie relikwii męczenników do miasta biskupiego sprawiły, że miejscowość ta stała się znana pod grecką nazwą Martyropolis. Był znaczącą postacią w początkowej organizacji Kościoła perskiego i utrzymywał bliskie związki z wpływowymi duchownymi, takimi jak Jan Chryzostom.
  • Aba IŚwięty · 550–552Aba I był biskupem i patriarchą Kościoła Wschodu, który sprawował rządy w stolicy Seleucji-Ktezyfona w latach 540–552. Urodzony w zaratusztriańskiej rodzinie w Hala, kształcił się w szkole w Nisibis. Jego panowanie charakteryzowało się znaczącymi zmianami liturgicznymi i administracyjnymi, w tym wprowadzeniem anafory przypisywanej Teodorowi z Moapsuestii oraz Nestoriuszowi. Jest uznawany za świętego w tradycjach asyryjskiej i chaldejskiej.
  • NNarsaj410–502Narsaj był wybitnym teologiem i poetą z V wieku, należącym do wczesnego Kościoła Wschodu. Urodzony w gubernatorstwie Duhok, wychowywany przez wuja w Kfar Mari, zanim studiował w szkole w Edessie. Jako zwolennik Teodora z Mopsuestii stał się kluczową postacią tradycji dyofizyckiej. Ostatecznie pełnił funkcję szefa szkoły w Edessie i odegrał istotną rolę w ponownym ustanowieniu szkoły w Nisibis, gdzie mieszkał aż do śmierci na początku VI wieku.
  • Abraham z Arbelii†348Abraham z Arbelii był biskupem z IV wieku służącym chrześcijańskiej wspólnocie w Persji Sasanidów. Podczas gdy biskup Ioannis był uwięziony, lokalni wierni wybrali Abrahama, aby pełnił funkcję jego zastępcy. Za panowania Szapura II stanął w obliczu intensywnych prześladowań z powodu odmowy oddawania czci słońcu w Telman. Ten akt nieposłuszeństwa doprowadził do jego tortur, a ostatecznie do egzekucji przez ścięcie. Jest wspominany jako męczennik, który pozostał wierny swoim przekonaniom religijnym mimo nacisków Imperium Perskiego.
  • JJan z Dajlamu660–738Jan z Dajlamu był wschodniosyryjskim mnichem żyjącym w VII wieku, który założył wiele klasztorów na terenie Persji i Mezopotamii. Urodzony w 660 roku w Hdatta, niedaleko ujścia rzek Tygrys i Górny Zab, w młodości wstąpił do klasztoru Bēṯ ʿĀbē. Po pojmaniu przez Dajlamitów podczas konfliktów z siłami arabskimi, zdołał uciec z niewoli i udał się w region Morza Kaspijskiego, aby głosić chrześcijańską wiarę lokalnej ludności.
  • RRagheed Ganni1972–2007Ragheed Ganni był księdzem Kościoła chaldejskiego z Mosulu w Iraku, który został zamordowany w 2007 roku. Urodzony w 1972 roku, studiował inżynierię lądową, zanim wstąpił do seminarium, a później kontynuował zaawansowane studia teologiczne w Rzymie. Po święceniach kapłańskich w 2001 roku powrócił do ojczyzny, aby służyć swojej społeczności. Został zabity przed kościołem św. Ducha (Kościół Chaldejski), w którym pełnił funkcję proboszcza, po tym jak odmówił zamknięcia świątyni lub przejścia na islam. Jest uznawany za świętego i Sługę Bożego.
  • SShimun VIII Yohannan Sulaqa1510–1555Symon VIII Jochanan Sulaka był biskupem katolickim z XVI wieku i pierwszym patriarchą linii, która stała się Kościołem Chaldejskim. Urodził się około 1510 roku w pobliżu Mosulu, został wybrany na przywódcę przez duchownych sprzeciwiających się dziedzicznym praktykom sukcesji w Kościele Wschodnim. Po udaniu się do Rzymu w celu uzyskania potwierdzenia papieskiego, został wyświęcony w 1553 roku. Jego krótkie panowanie ustanowiło nową linię eklezjalną w pełnej jedności ze Stolicą Apostolską, oznaczając znaczący rozłam w historycznym Kościele Wschodnim.
  • AAhudemmehŚwięty · 501–575Ahudemmeh był monofizytem i biskupem żyjącym w VI wieku, który pełnił funkcję arcymetropolity Wschodu od 559 roku aż do śmierci w 575 roku. Urodzony w Balad, został mnichem, a później ustanowił odrębną organizację kościelną dla monofizytów wewnątrz Imperium Sasanidów. Często nazywany Apostołem Arabów, koncentrował swoje wysiłki misyjne na plemionach koczowniczych, podróżując na szeroką skalę, aby głosić ewangelie, chrzcić nawróconych i budować kościoły. Jego przywództwo pomogło umocnić obecność Kościoła syryjsko-ortodoksyjnego w tym regionie.
  • MMaruta z Tikritu565–649Marutha z Tikritu był żyjącym w VI i VII wieku metropolitą i teologiem, który pełnił funkcję Wielkiego Metropolity Wschodu od 628 do 649 roku. Urodzony około 565 roku w Shawarzaq, odebrał wykształcenie w klasztorze świętego Samuela, po czym służył jako mnich i kapłan w Nardos. Po studiach teologicznych w pobliżu Rakki i okresie pustelniczym w pobliżu Edessy, nauczał w klasztorze świętego Mateusza. Został ostatecznie wyświęcony na biskupa przez Atanazego I, odgrywając kluczową rolę w ustanawianiu hierarchii kościelnej w Persji.
  • Rabban HormizdŚwiętyRabban Hormizd był mnichem żyjącym w VII wieku, urodzonym w Beth Lapat w bogatej lub szlacheckiej rodzinie. Po podróży do Scetis w wieku osiemnastu lat, spędził trzydzieści dziewięć lat mieszkając w klasztorze Bar Idta. Po krótkim pobycie w klasztorze Abba Abraham, w wieku sześćdziesięciu pięciu lat przeniósł się w okolice Alqosh. Tam założył klasztor, który obecnie nosi jego imię i który z czasem stał się siedzibą patriarchatu Kościoła Wschodu.
  • Józef Chnaniszo1893–1977Józef Chnaniszo był dwudziestowiecznym metropolitą Kościoła Wschodu, który służył swojej wspólnocie w okresach wielkich niepokojów. Urodzony w 1893 roku w znamienitej rodzinie duchownej w regionie Szamsdin, szybko awansował w hierarchii kościelnej, zostając biskupem w 1914 roku w wieku dwudziestu dwóch lat. Przez całą swoją długą karierę sprawował przywództwo nad chrześcijanami asyryjskimi, pełniąc funkcję głównego administratora Kościoła i zajmując wysokie stanowiska zarówno w Iraku, jak i na świecie.
  • AAfrahatPrzepodobnyAfrahat był pustelnikiem żyjącym w IV wieku, pochodzącym z Imperium Sasanidów, który przebywał w Mezopotamii i Syrii. Po nawróceniu na chrześcijaństwo dążył do życia pokutnego i kontemplacyjnego, początkowo mieszkając w celi w pobliżu Edessy, a następnie przenosząc się do pustelni niedaleko Antiochii. Był znany ze swojego ascetycznego trybu życia, który obejmował noszenie szorstkich szat i skromną dietę. Za panowania cesarza Walensa stał się wpływową postacią dla wspólnoty ortodoksyjnej, zapewniając duchowe przewodnictwo i wsparcie w okresach prześladowań religijnych.
  • AAbda z Hiry†680Abda z Hiry był mnichem należącym do Kościoła Wschodu, który żył w Al-Hirze. Urodzony jako syn Hanifa, wstąpił do życia zakonnego pod przewodnictwem Mara Abdy z Gamre. Po otrzymaniu nauk od Mara Babai, ostatecznie szukał samotności w jaskini. Jest wspominany ze względu na swoją działalność misyjną wśród perskich Zoroastrian oraz za liczne cuda, których dokonał za życia.
  • MMar AbrahamAbraham z Kaszkaru był legendarnym biskupem w Kościele Wschodu, którego rządy tradycyjnie datuje się na okres między 159 a 171 rokiem. Według tradycji był potomkiem Jakuba i jest utożsamiany z bratem Jezusa. Choć pozostaje on znaczącą postacią w niektórych narracjach religijnych, współcześni uczeni podnoszą pytania dotyczące jego rzeczywistego istnienia historycznego.
  • MMar Qardagh†400Mar Qardagh był asyryjskim księciem żyjącym w IV wieku w Imperium Sasanidów, który przeszedł z zoroastryzmu na chrześcijaństwo. Po mianowaniu go gubernatorem regionalnym ze względu na jego reputację sportowca, przyjął wiarę chrześcijańską po spotkaniu z Abdisho. Nawrócenie to doprowadziło do odrzucenia go przez szlachecką rodzinę i późniejszego konfliktu z perskimi władzami. Ostatecznie zrzekł się swojego stanowiska wojskowego, aby pozostać wiernym swoim przekonaniom religijnym, co doprowadziło do jego egzekucji.
  • Święty BehnamŚwięty · 301–350Święty Behnam był chrześcijańskim męczennikiem z Nimrud żyjącym w IV wieku, za panowania zoroastryjskiego króla Szapura II. Według przekazów hagiograficznych był synem króla Sennacheryba i przeszedł na chrześcijaństwo po spotkaniu pustelnika imieniem Mateusz. Wraz ze swoją siostrą Sarą i czterdziestoma towarzyszami pozostał wierny swojej wierze mimo królewskich gróźb. Ostatecznie zginął z rąk żołnierzy wysłanych przez ojca, który pragnął ukarać grupę za ich nawrócenie.
  • AAbraham z Netprah†501Abraham z Nethpra był mnichem żyjącym w VI wieku, należącym do Asyryjskiego Kościoła Wschodu. Urodzony w Beith-Nethpra, położonym w regionie Adiabene, poświęcił znaczną część swojego życia ascetyzmowi. Po pobycie w Egipcie powrócił do ojczyzny, aby żyć jako pustelnik. Przez trzydzieści lat zamieszkiwał jaskinię, w której praktykował wiarę aż do śmierci na początku VI wieku.
  • KKiriakos z Takrit750–817Kiriakos z Takrit był syryjskim ortodoksyjnym patriarchą Antiochii od 793 roku do swojej śmierci w 817 roku. Urodził się w Tikrit i jest czczony jako święty.
  • Konstanty-KakhajŚwięty · 768–853Konstantyn-Kacha był gruzińskim szlachcicem z Kartlii żyjącym w IX wieku, który stał się męczennikiem chrześcijańskim. Urodzony w 768 roku, był zamożną i szanowaną postacią, znaną ze swojej pobożności i hojności. Podczas wyprawy wojskowej Abbasydów pod dowództwem generała Bughy al-Kabira, Konstantyn został wzięty do niewoli i przetransportowany do Samarry. Mimo oferowania mu bogactw w zamian za wyrzeczenie się wiary, odmówił przejścia na islam. Ostatecznie został stracony w wieku 85 lat, zachowując chrześcijańskie przekonania aż do śmierci.
  • PolichroniuszPolichroniusz był w IV wieku biskupem Babilonu, który wywodził się z pokornych początków jako syn rolnika. Wychowany przez ojca, Vardaniosa, w wartościach chrześcijańskich, stał się biegłym oratorą, zdolnym do rzucania wyzwań bałwochwalcom w dyskusjach filozoficznych. Po przeprowadzce do Konstantynopola służył jako diakon, a później kapłan. Znany był z oddania nauczaniu dogmatów religijnych swoim parafianom oraz z pracy w winnicach, gdzie rzekomo dokonywał cudów, takich jak wyprowadzenie źródła wody.
Aktualności D.O.M.CzatSzukajAplikacjeDProfil