Jan BeyzymBłogosławiony · 1850–1912Jan Beyzym był polskim księdzem jezuitą i misjonarzem, który poświęcił znaczną część swojego życia służbie osobom cierpiącym na trąd na Madagaskarze. Urodzony w 1850 roku w Imperium Rosyjskim, kształcił się w Kijowie, zanim wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Po pełnieniu funkcji nauczyciela w różnych jezuickich szkołach z internatem, w 1898 roku udał się na Madagaskar. Jest pamiętany przede wszystkim ze swojej głębokiej pracy humanitarnej, w tym założenia szpitala dla trędowatych w Maranie, którego budowa została ukończona w 1911 roku.
Jakub BerthieuŚwięty · 1838–1896Jakub Berthieu był francuskim księdzem jezuitą w XIX wieku, który służył jako misjonarz na Madagaskarze. Urodzony w Polminhac we Francji, początkowo pracował jako kapłan diecezjalny, zanim wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, aby kontynuować pracę misyjną w odległych krajach. Po kilku latach służby w różnych miejscach, w tym na wyspach Reunion i Sainte-Marie, przeniósł się na Madagaskar, aby kierować odległymi stacjami misyjnymi. Zginął w 1896 roku podczas powstania Menalamba, okresu gwałtownego buntu przeciwko europejskim wpływom w tym regionie.
Lucien BotovasoaBłogosławiony · 1908–1947Lucien Botovasoa był madagaskarskim nauczycielem katolickim urodzonym w 1908 roku w Vohipeno. Jako członek Zakonu Trzeciego Świętego Franciszka służył jako skarbnik w stowarzyszeniu Krzyżowców Serca Jezusa. Od 1930 roku aż do śmierci był żonaty z Suzanną Soazaną. W okresie niestabilności politycznej na Madagaskarze został zamordowany w 1947 roku w pobliżu rzeki Matitanana. Ponieważ został stracony z powodu swoich przekonań religijnych, w tradycji katolickiej uznaje się go za męczennika.
Wiktoria RasoamanarivoBłogosławiony · 1848–1894Wiktoria Rasoamanarivo była katolicką świecką z XIX wieku z Antananarivo na Madagaskarze, która poświęciła swoje życie służbie ubogim i chorym. Po przejściu na katolicyzm w 1863 roku, napotkała silny opór ze strony rodziców, którzy próbowali skierować ją ku protestantyzmowi. Mimo małżeństwa z trudnym człowiekiem, pozostała wierna swoim ślubom małżeńskim i wierze. Jest uznawana za osobę o niezłomnym oddaniu modlitwie i działalności charytatywnej, szczególnie w okresach, gdy praktyki katolickie były w jej kraju zakazane.
Rafał Ludwik RafiringaBłogosławiony · 1856–1919Rafał Ludwik Rafiringa był madagaskarskim bratem zakonnym Instytutu Braci Szkół Chrześcijańskich, żyjącym w latach 1856–1919. Urodzony w Antananarywie, stał się pierwszym rodowitym Madagaskarczykiem, który wstąpił do jego zgromadzenia. W okresie, gdy zagraniczni misjonarze zostali wydaleni z kraju, pełnił rolę kluczowego przewodnika dla lokalnej wspólnoty katolickiej. Poza swoimi obowiązkami religijnymi był pisarzem i pedagogiem, który przyczyniał się również do wysiłków na rzecz pokoju między Madagaskarem a Francją.