Dziś w Ewangelii słyszymy, jak Chrystus chodzi po miastach i wsiach, głosząc Królestwo Boże, a z Nim dwunastu i kobiety, które uzdrowił, służyły Mu ze swego mienia. Oto taka cicha, wierna miłość, która nie szuka swego, lecz po prostu jest blisko.
O
Dziś w Ewangelii rozbrzmiewa opowieść o kobiecie, która przyszła do Jezusa w domu faryzeusza z drogocennym olejkiem. Płakała u Jego stóp, ocierała je swoimi włosami, całowała i namaszczała olejkiem. A faryzeusz patrzył i myślał w sobie: gdyby On był prorokiem, wiedziałby, kim i jaką kobietą jest ta, która Go dotyka. Lecz Pan widział nie grzech, ale jej miłość, i rzekł: odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała.
Dziś w Ewangelii rozbrzmiewa opowieść o tym, jak Chrystus podszedł do bram miasta Nain, gdzie wynoszono zmarłego młodzieńca, jedynego syna wdowy. Pan ujrzał jej łzy, zlitował się i rzekł: nie płacz. Dotknął mar, a syn powrócił do matki żywy.
Dziś w Ewangelii rozbrzmiewa krótka scena: Jezus przechodzi obok celnika Lewiego, siedzącego przy poborze opłat, i po prostu mówi mu: pójdź za Mną. A on, zostawiwszy wszystko, wstaje i idzie. Potem zaprasza Gościa do swojego domu, a przy stole znajdują się ci, których nikt się nie spodziewał.
Dziś w Ewangelii Pan porównuje ludzi do dzieci na ulicy: jedne grają na flecie, a drugie nie tańczą, śpiewają smutne pieśni, a tamte nie płaczą. Tak i my czasem nie odpowiadamy ani na radość, ani na ból, jakby serce było zamknięte na klucz. A mądrość Boża, mówi Chrystus, usprawiedliwia się przez wszystkich, którzy ją przyjęli.
Dziś, w czwartek dwudziestego tygodnia po Pięćdziesiątnicy, Ewangelia opowiada, jak uczniowie Jana Chrzciciela przyszli do Jezusa z pytaniem: Czy Ty jesteś Tym, na którego czekano? A On w odpowiedzi nie zaczął niczego dowodzić, po prostu powiedział: popatrzcie, niewidomi przejrzą, chromi chodzą, ubodzy słyszą dobrą nowinę. I dodał cicho: błogosławiony, kto się nie zgorszy z mego powodu. Tak prosto i tak głęboko — wiarę rozpoznaje się nie po głośnych słowach, lecz po tym, że obok niej żyje się cieplej.
Dziś w Ewangelii Pan mówi, że dobry człowiek z dobrego skarbca serca wydobywa dobro, a zły z złego — zło. Przypomina też, że dom zbudowany na skale przetrwa powódź, a zbudowany bez fundamentu — runie. Te słowa nie dotyczą zewnętrznych uczynków, lecz tego, co jest w nas, z czego żyjemy każdego dnia.
Dziś w Ewangelii Pan mówi o drzewie i jego owocach. Dobry człowiek z dobrego skarbca serca wydobywa dobro, a zły — zło. I jeszcze: nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; przebaczajcie, a będzie wam przebaczone. Te słowa to nie surowe przepisy, lecz ciche światło, które pomaga nam patrzeć we własne serce, a nie na cudze błędy. Wszak z obfitości serca mówią usta, a jaką miarą my mierzymy innym, taką i nam odmierzą.
Pawłohrad, Dniepr, Kijów, Chersoń, przyjmijcie nasze modlitwy za zabitych cywilów!
W Sumach znów zginęli cywile. Dwoje z nich miało zaledwie 21 lat.
Dziś otworzyliśmy D.O.M. dla wszystkich. Wiara nie powinna zależeć od kraju, języka ani wyznania.
"Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich." Ewangelia Mateusza 18:20
Hello, World!