Paschalis I był papieżem rzymskim i władcą Państwa Kościelnego, który sprawował rządy od 817 roku aż do śmierci w 824 roku. Pochodził z arystokratycznej rodziny w Rzymie, a wcześniej pełnił funkcję opata zarządzającego klasztorem dla pielgrzymów. Jego pontyfikat charakteryzował się znaczącymi projektami architektonicznymi oraz złożonymi relacjami politycznymi z Cesarstwem Karolińskim, w tym koronacją Lotara I na cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Jest zapamiętany dzięki wspieraniu mnichów ikonofilów uciekających przed prześladowaniami w Bizancjum oraz szeroko zakrojonej odbudowie kilku rzymskich bazylik.