Ewagriusz z Pontu był wybitnym chrześcijańskim mnichem, ascetą i teologiem IV wieku. Urodzony w Ibora, początkowo prowadził znaczącą karierę kościelną w Konstantynopolu, służąc jako archidiakon u Grzegorza Nazianzina. Po okresie osobistych zmagań i przemieniającej wizji, poszukiwał życia monastycznego w Jerozolimie. Ostatecznie przeniósł się do Egiptu, gdzie mieszkał w Nitrii i Kellii. Jako wysoko wykształcony uczony odegrał kluczową rolę w systematyzowaniu ustnych tradycji Ojców Pustyni, wywierając wpływ na wielu późniejszych myślicieli monastycznych poprzez swoje liczne pisma dotyczące modlitwy i walki duchowej.