Cezary z Afryki był chrześcijańskim diakonem i męczennikiem, który żył w czasach cesarza rzymskiego Trajana. Pochodził z Afryki Północnej, a do włoskiego nadmorskiego miasta Terracina przybył po katastrofie statku. Tam zyskał sławę, potępiając lokalny pogański rytuał polegający na składaniu ofiar z ludzi ku czci Apolla. Jego odmowa uczestnictwa w tych ceremoniach doprowadziła do aresztowania i ostatecznej egzekucji, co uczyniło go znaczącą postacią we wczesnej historii Kościoła we Włoszech.