Aleksy Nikolaewicz (1904–1918) był ostatnim carewiczem i następcą tronu rosyjskiego. Jako jedyny syn cara Mikołaja II i carycy Aleksandry Fiodorowny, jego narodziny były momentem wielkiej radości dla rodziny imperialnej. Przez całe dzieciństwo zmagał się z ciężką hemofilią, chorobą odziedziczoną w linii matki, która sprawiała, że nawet drobne urazy stanowiły zagrożenie dla życia. Po rewolucji rosyjskiej rodzina imperialna była przetrzymywana na wygnaniu, zanim została stracona przez Uralski Rad Regionalny w lipcu 1918 roku.