Magnus Felix Ennodius był biskupem, poetą i retorem żyjącym pod koniec V i na początku VI wieku, urodzonym w Arles. Po wychowaniu w Pawi służył jako diakon, a około 515 roku został biskupem Pawi. Jako przedstawiciel galorzymskiej arystokracji był znaczącą postacią w sprawach kościelnych, a nawet udał się do Konstantynopola jako ambasador, aby pomóc w rozwiązaniu schizmy akacjanizmu. Jest pamiętany jako istotna postać literacka swojej epoki, która pozostawiła po sobie ogromny dorobek obejmujący listy, poezję oraz liczne dyskursy religijne i scholastyczne.