Symmachus był biskupem Rzymu od 498 roku aż do śmierci w 514 roku. Urodzony na Sardynii, awansował w hierarchii Kościoła rzymskiego, służąc jako archidiakon pod panowaniem papieża Anastazego II, zanim został wybrany na papieża. Jego rządy charakteryzowały się okresem znaczących konfliktów wewnętrznych i schizmy związanej ze sporami o sukcesję na stolicy apostolskiej. Mimo intensywnej presji politycznej i oskarżeń ze strony opozycyjnych frakcji, utrzymał swoją pozycję dzięki kilku synodom oraz mediacji króla Ostrogotów, Teodoryka Wielkiego.