Gelazjusz II był benedyktyńskim mnichem, który sprawował zwierzchnictwo nad Kościołem katolickim od 1118 roku do śmierci w 1119 roku. Urodzony około 1060 roku w Gaecie, należał do rodu Caetani i studiował w Monte Cassino. Przed wyborem na papieża pełnił funkcję kanclerza papieża Paschalego II, podczas której znacząco zreformował administrację papieską, ustanawiając stały personel duchowny i wprowadzając nowe style pisma. Jego krótkie pontyfikat był w dużej mierze definiowany przez walkę z cesarzem Henrykiem V w ramach sporów o inwestyturę.