Akwilin z Mediolanu był kapłanem misjonarzem i kaznodzieją, który żył w przybliżeniu od 950 do 1015 roku. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w Würzburgu, studiował teologię w Kolonii, gdzie później został święcimym. Choć oferowano mu urząd biskupa zarówno w Kolonii, jak i w Paryżu, odmówił objęcia tych funkcji, aby skupić się na swojej pracy misyjnej. Podróżował szeroko po Europie, głosząc kazania przeciwko różnym sektom religijnym i dokonując czynów uzdrowieńczych, aż ostatecznie poniósł śmierć w Italii.