Nerses z Lambron był w XII wieku arcybiskupem Tarsu w Królestwie Ormiańskim w Cilicji. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w Lampron, był siostrzeńcem katolikos Nersesa IV i posiadał szeroką wiedzę w kilku językach, w tym greckim, łacińskim i syryjskim. Jako wybitny teolog i uczony odegrał kluczową rolę w polityce kościelnej, szczególnie poprzez swoje starania o ułatwienie unii między Kościołem ormiańskim a greckim. Jego wkład intelektualny uczynił go ważną postacią w historii literatury i myśli religijnej Ormian.