Joachim z Fiore był włoskim teologiem i opatem z XII wieku, który założył wspólnotę monastyczną San Giovanni in Fiore. Urodzony w Celico, przeszedł od kariery prawniczej do życia w oddaniu religijnym po duchowej przemianie podczas pielgrzymki do Ziemi Świętej. Jest najbardziej znany ze swoich apokaliptycznych teorii dotyczących trzech epok historii, które zakładały przyszłą erę Ducha Świętego charakteryzującą się powszechną miłością i kontemplacją duchową. Jego eschatologiczne idee wywarły głęboki wpływ na myśl średniowieczną i zainspirowały późniejszych myślicieli, w tym Dantego Alighieri.