Leon z Katanii był benedyktyńskim mnichem żyjącym w VIII wieku, który sprawował urząd piętnastego biskupa Katanii. Urodzony w Rawennie, przeniósł się później do Reggio Calabria, gdzie służył jako archidiakon, zanim został wybrany na przewodnika arcydiecezji na Sycylii. Znany jako cudotwórca, był ceniony za głęboką troskę o ubogich oraz odważny opór wobec ikonoklazmu. W okresie nacisków cesarskich szukał schronienia w górach, by ostatecznie powrócić do swojej siedzkości i kontynuować walkę z herezją.