Jan z Gorze był benedyktyńskim mnichem, dyplomatą i administratorem żyjącym w X wieku, urodzonym w Vandières. Po studiach w klasztorze Saint-Mihiel zrezygnował z majątku rodzinnego, aby wstąpić do życia zakonnego. Stał się centralną postacią ruchu reformatorskiego z Gorze, który dążył do przywrócenia surowej dyscypliny w klasztorach. Poza obowiązkami religijnymi służył jako wpływowy ambasador króla Ottona I, podróżując do kalifatu Kordoby w celu przeprowadzenia delikatnych negocjacji dyplomatycznych.