Cyryl Biełozierski był rosyjskim mnichem, urodzonym jako Kozma w Moskwie w XIV wieku. Po wstąpieniu do klasztoru Symonowa około 1380 roku, został uczniem Sergiusza Radoneżskiego. Szukając życia w cichej modlitwie, z dala od obowiązków publicznych, przeniósł się wraz z mnichem Terapontem na brzegi jeziora Biełe. Tam założył surową wspólnotę monastyczną, która z czasem stała się jednym z największych ośrodków religijnych w północnej Rosji.