Jakub Sprawiedliwy był przywódcą wczesnej wspólnoty chrześcijańskiej w Jerozolimie w I wieku. Identyfikowany w Nowym Testamencie jako brat Jezusa, pełnił funkcję wybitnego biskupa i był uważany za jednego z filarów wczesnego Kościoła obok Piotra i Jana. Odegrał decydującą rolę na Soborze Jerozolimskim, gdzie pomógł ustalić wytyczne dla pogan przechodzących na chrześcijaństwo. Znany ze swojej sprawiedliwości, prowadził wspólnotę żydowsko-chrześcijańską, kładąc nacisk na znaczenie tradycji żydowskich w ramach rozwijającej się wiary.