Święta Marcelina była chrześcijańską ascetką żyjącą w IV wieku, urodzoną w Trewirze w znamienitej rzymskiej rodzinie. Jako najstarsza z rodzeństwa Ambrożego i Satyrusa, przejęła odpowiedzialność za wychowanie braci po śmierci ojca. Wybrała życie poświęconej dziewictwa, przyjmując welon od papieża Liberiusza i oddając się surowej modlitwie oraz postowi. Jej głęboka pobożność i rygorystyczny tryb życia służyły jako wzór dla innych, wywierając szczególny wpływ na jej brata Ambrożego podczas jego urzędowania jako biskupa Mediolanu.