Święty Dawid był walijskim prelatem żyjącym w VI wieku, który sprawował urząd biskupa Mynyw. Urodzony w hrabstwie Pembrokeshire, stał się sławnym nauczycielem i kaznodzieją, zakładając wspólnoty monastyczne w całej Walii, Bretanii i Dumnonii. Jest czczony jako patron Walii i wspominany ze względu na ascetyczny tryb życia oraz rolę w przeciwdziałaniu pelagianizmowi. Jego wpływ rozciągał się na fundowanie kościołów, w tym powiązania z opactwem w Glastonbury, a tradycyjnie kojarzony jest z porem, która stała się symbolem jego narodu.