Maron był syryjskim mnichem chrześcijańskim i pustelnikiem żyjącym w IV wieku w górach Taurus. Urodzony w regionie dzisiejszej Syrii, praktykował formę ascetyzmu, która dążyła do odnalezienia bóstwa poprzez świat natury. Jako kapłan i opat, dzięki swojemu duchowemu przywództwu i staraniom misyjnym, położył fundamenty pod ruch religijny, który ostatecznie stał się Kościołem maronitów. Znany ze swojej świętości i zdolności uzdrawiania, pozostaje znaczącą postacią w historii chrześcijaństwa wschodniego.